Camlı Bina Daha Ne Kadar Boş Bekleyecek?

Burdur’un şehir merkezinde yıllardır önemli bir kamu yapısı olarak hizmet veren, halk arasında “Eski Devlet Hastanesi’nin camlı binası” olarak bilinen yapı, bugün kent açısından cevap bekleyen önemli bir sorunun merkezinde duruyor:

Bu bina bundan sonra ne olacak?

Bir kamu binasının kullanılmadan beklemesi yalnızca fiziki bir yapı meselesi değildir. O binanın atıl kalması; kamu kaynaklarının verimli kullanılmaması, şehir merkezindeki ekonomik hareketliliğin azalması ve Burdur’un ihtiyaç duyduğu bazı hizmetlerin ertelenmesi anlamına da geliyor.

Bu nedenle artık binanın geleceği konusunda daha fazla zaman kaybetmeden somut bir karar verilmesi gerektiğini düşünüyorum.

İlk tercih: Bina yeniden sağlık hizmetine kazandırılmalı

Bana göre burada öncelik son derece açık olmalı:

Eğer teknik olarak mümkünse, camlı bina öncelikle yeniden sağlık hizmetlerinin kullanımına kazandırılmalıdır.

Burdur’un şehir merkezinde vatandaşın kolay ulaşabileceği sağlık tesislerine ihtiyacı var. Her sağlık hizmetinin mutlaka büyük bir hastane çatısı altında verilmesi gerekmiyor.

Gerekli teknik incelemeler yapılarak binanın mevcut durumu ortaya konulmalı; ihtiyaç duyuluyorsa güçlendirme çalışmaları gerçekleştirilmeli ve ardından yapı, bölgenin ihtiyaçlarına uygun bir sağlık tesisi olarak yeniden değerlendirilmelidir.

Poliklinik hizmetlerinden toplum sağlığı hizmetlerine, aile sağlığı hizmetlerinden farklı sağlık birimlerine kadar pek çok alternatif değerlendirilebilir.

Burada önemli olan binanın mutlaka eski haliyle hastane olarak kullanılması değil; Burdur halkına yeniden sağlık hizmeti sunabilecek bir kamu tesisine dönüştürülmesidir.

Üstelik şehir merkezindeki mevcut bir yapının yeniden sağlık hizmetlerine kazandırılması, sıfırdan yeni bir sağlık tesisi inşa edilmesine kıyasla kamu kaynaklarının daha verimli kullanılmasını da sağlayabilir.

Sağlık hizmeti mümkün değilse ikinci seçenek Öğretmenevi olmalı

Ancak yapılacak teknik incelemeler sonucunda binanın sağlık hizmeti amacıyla kullanılmasının uygun olmadığı ortaya çıkarsa, o zaman ikinci bir seçenek gündeme alınabilir.

Bu seçenek de Öğretmenevi kapasitesinin artırılmasıdır.

Eğer binanın tamamının Öğretmenevi olarak kullanılması mümkün değilse, uygun görülecek bir bölümünün tahsis edilmesi dahi önemli bir kazanım sağlayabilir.

Burdur’un önemli ihtiyaçlarından biri de konaklama kapasitesidir.

Özellikle kamu görevlileri, öğretmenler, öğrenciler, sporcular, çeşitli toplantı ve organizasyonlar nedeniyle kentimize gelen misafirler açısından merkezi ve uygun maliyetli konaklama imkânlarının artırılması gerekiyor.

Şehir merkezinde konaklayan her misafir yalnızca konaklama tesisine değil; lokantaya, kafeye, markete, taksiye, esnafa ve diğer şehir hizmetlerine de ekonomik katkı sağlıyor.

Dolayısıyla burada mesele sadece birkaç odanın daha hizmete açılması değil.

Burdur’un konaklama yatak kapasitesinin artırılması ve kent ekonomisinin canlandırılmasıdır.

Camlı bina için artık karar zamanı

Bugün yapılması gereken şey, “Bu bina kullanılacak mı, kullanılmayacak mı?” sorusunu yıllarca tartışmak değil.

Öncelikle sağlık hizmeti açısından değerlendirmek, teknik olarak uygunsa güçlendirmek ve yeniden sağlık hizmetlerinin kullanımına kazandırmak.

Eğer bu seçenek mümkün değilse, o zaman binayı başka bir kamu hizmetine kazandırmak.

Çünkü şehir merkezinde böylesine büyük ve önemli bir kamu yapısının uzun süre boş kalması Burdur için açık bir kayıptır.

Bir tarafta sağlık hizmetlerine ihtiyaç duyan vatandaşlarımız var.

Diğer tarafta ise yıllarca sağlık hizmeti vermiş, şehir merkezinde bulunan ve yeniden değerlendirilmeyi bekleyen bir kamu binası bulunuyor.

Bu iki gerçeklik karşısında yapılması gereken aslında çok açık.

Önce sağlık, olmazsa Öğretmenevi…

Bu nedenle önerim net:

Birinci öncelik, camlı binanın gerekli güçlendirme ve tadilatlar yapılarak yeniden sağlık hizmetine kazandırılması olmalı.

Eğer teknik, hukuki veya başka nedenlerle bunun mümkün olmadığı ortaya çıkarsa;

İkinci seçenek olarak binanın veya uygun bir bölümünün Öğretmenevi'ne tahsis edilmesi değerlendirilmeli.

Böylece hem Burdur’un konaklama kapasitesi artırılabilir hem de şehir dışından gelen misafirlerin kent merkezinde konaklaması sağlanarak şehir esnafına ve kent ekonomisine katkı sunulabilir.

Ama artık üçüncü bir seçenek, yani binanın kaderine terk edilmesi, Burdur için kabul edilebilir olmamalı.

Çünkü Burdur’un yeni binalardan önce, elindeki mevcut değerleri doğru kullanmaya ihtiyacı var.

Camlı bina da bu değerlerden biri.

Şehrin tam merkezinde duran bu yapı, yıllarca boş bekleyen bir bina olarak değil; doğru bir kararla Burdur’a yeniden hizmet edebilecek önemli bir kamu yatırımı olarak görülmeli.

Şimdi Burdur’un yöneticilerine, ilgili kurumlarına ve karar vericilerine düşen görev ise ortak akılla hareket ederek “Camlı bina ne olacak?” sorusuna artık net bir cevap vermektir.

Çünkü şehir merkezinde atıl duran her bina, aslında değerlendirilmeyi bekleyen bir fırsattır.

Ve Burdur’un bu fırsatı daha fazla bekletmeye tahammülü yok.